Вазатор в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению вазатора в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток вазатора, взаимодействие с другими лекарствами, применение вазатора (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Вазатор
Международное название: Аторвастатин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 10 мг, 20 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
C Средства, влияющие на сердечно-сосудистую систему
C10 Гиполипидемические средства
C10A Гиполипидемические препараты, монокомпонентные
C10A A Ингибиторы гмг кoа-редуктазы
Фарм. группа:
Гиполипидемические препараты. Гипохолестеринемические и гипотриглицеридемические препараты. ГМГ-КоА-редуктазы ингибиторы. Аторвастатин. Код АТХ С10АА05
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 30 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту.
Описание:
Таблетки круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, покрытые плёночной оболочкой, тёмно - розового цвета. На изломе видны два слоя; ядро – от белого до почти белого цвета (для дозировки 10 мг). Таблетки круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, покрытые плёночной оболочкой, жёлтого цвета. На изломе видны два слоя; ядро – от белого до почти белого цвета (для дозировки 20 мг).

Состав вазатора в таблетках

Одна таблетка содержит:
Бір таблетканың құрамында:

Активное вещество вазатора

кальция аторвастатина 10,34 мг и 20,68 мг (в пересчете на аторвастатин 10 мг и 20 мг)
10.34 мг және 20,68 мг кальций аторвастатині (10 мг және 20 мг аторвастатинге шаққанда)

Вспомогательные вещества в вазаторе

целлюлоза микрокристаллическая, лактозы моногидрат, кальция карбонат, повидон, кремния диоксид коллоидный, натрия кроскармеллоза, магния стеарат, оболочка: гидроксипропилметилцеллюлоза (5 cps), полиэтиленгликоль 6000, титана диоксид Е171, тальк, железа оксид красный Е172 (для дозировки 10 мг), железа оксид желтый Е172 (для дозировки 20 мг)
микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, кальций карбонаты, повидон, коллоидты кремнийдің қостотығы, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты, қабық: гидроксипропилметилцеллюлоза (5 cps), полиэтиленгликоль 6000, титанның қостотығы Е171, тальк, темірдің қызыл тотығы Е172 (10 мг доза үшін), темірдің сары тотығы Е172 (20 мг доза үшін)

Показания к применению таблеток вазатора

  • в сочетании с диетой для снижения повышенных уровней общего холестерина, холестерина-ЛПНП, аполипопротеина В и триглицеридов и повышения уровня холестерина-ЛПВП у больных с первичной гиперхолестеринемией (гетерозиготной семейной и несемейной гиперхолестеринемией) комбинированной (смешанной) гиперлипидемией (типы IIa и IIb по Фредриксону) в случае отсутствия эффекта при диетотерапии;
  • в сочетании с диетой для лечения больных с повышенными сывороточными уровнями триглицеридов (тип IV по Фредриксону) и больных с дисбеталипопротеинемией (тип III по Фредриксону), у которых диетотерапия не дает адекватного эффекта;
  • для снижения уровней общего холестерина и холестерина-ЛПНП у больных с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, когда диетотерапия и другие нефармакологические методы лечения оказываются недостаточно эффективными.
  • жалпы холестерин, ТТЛП холестерині, аполипопротеин В және триглицеридтердің жоғарылаған деңгейін емдәммен үйлестіре төмендету және емдәм әсері болмаған жағдайда гиперлипидемиямен (типі IIa және IIb Фредериксон бойынша) біріктірілген (аралас) біріншілік гиперхолестеринемиясы бар (гетерозиготалы отбасылық және отбасылық емес гиперхолестеринемиялы) науқастарда ТТЛП холестерині деңгейін жоғарылату үшін
  • триглицеридтердің сарысулық деңгейі жоғарылауы бар (типі IV Фредриксон бойынша) науқастарды емдәммен үйлестіріп және емдәммен емдеу талапқа сай әсер бермейтін дисбеталипопротеинемиясы бар (типі III Фредериксон бойынша) науқастарды емдеу үшін
  • гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар науқастарда емдәммен емдеу және басқа да емнің фармакологиялық емес әдістерінің әсері жеткіліксіз болғанда жалпы холестериннің және ТТЛП холестерині деңгейін төмендету үшін.

Противопоказания вазатора в таблетках

  • повышенная чувствительность к компонентам препарата,
  • активные заболевания печени или повышение активности трансаминаз сыворотки (более чем в 3 раза по сравнению с верхней границей нормы),
  • пациенты с наследственной непереносимостью лактозы, дефицитом лактазы, мальабсорбцией глюкозы-галактозы,
  • беременность и период лактации,
  • детский и подростковый возраст до 18 лет.
  • препарат компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • бауырдың белсенді аурулары немесе сарысу трансаминазалары белсенділігі жоғарылауы (норманың жоғарғы шегімен салыстырғанда 3 еседен артық)
  • туа біткен лактоза көтере алмаушылығы, LAPP-лактаза ферменті тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалар және жасөспірімдер

Побочные действия таблеток вазатора

  • бессонница, головокружение, головная боль, астения, недомогание, сонливость, кошмарные сновидения, парестезии, периферическая невропатия, амнезия, эмоциональная лабильность, атаксия, паралич лицевого нерва, гиперкинезы, мигрень, депрессия, гипестезия, потеря сознания;
  • амблиопия, звон в ушах, сухость конъюнктивы, нарушение аккомодации, кровоизлияние в сетчатую оболочку глаза, глухота, глаукома, паросмия, потеря вкусовых ощущений, извращение вкуса;
  • боль в груди, сердцебиение, симптомы вазодилатации, ортостатическая гипотензия, повышение артериального давления, флебит, аритмия, стенокардия;
  • анемия, лимфоаденопатия, тромбоцитопения;
  • бронхит, назофарингит, ринит, пневмония, диспноэ, обострение бронхиальной астмы, носовое кровотечение;
  • тошнота, изжога, запор или диарея, метеоризм, гастралгия, боль в животе, снижение или повышение аппетита, сухость во рту, отрыжка, дисфагия, рвота, стоматит, эзофагит, глоссит, эрозивно-язвенные поражения слизистой оболочки полости рта, гастроэнтерит, гепатит, желчная колика, хейлит, язва 12-перстной кишки, панкреатит, холестатическая желтуха, нарушение функции печени, ректальное кровотечение, мелена, кровоточивость десен, тенезмы;
  • артрит, судороги мышц ног, бурсит, тендосиновит, миозит, миопатия, артралгии, разрыв сухожилия, миалгия, мышечная слабость, рабдомиолиз, кривошея, боль в шее, боль в спине, боль в груди, мышечный гипертонус, контрактуры суставов;
  • урогенитальные инфекции, периферические отеки, дизурия (в т.ч. поллакиурия, никтурия, недержание мочи или задержка мочеиспускания, императивные позывы на мочеиспускание), нефрит, вагинальное кровотечение, нефроуролитиаз, метроррагия, эпидидимит, снижение либидо, импотенция, нарушение эякуляции;
  • алопеция, ксеродермия, повышенное потоотделение, экзема, себорея, экхимозы, петехии;
  • кожный зуд, кожная сыпь, контактный дерматит.
Редко: крапивница, ангионевротический отек, отек лица, фотосенсибилизация, анафилаксия, мультиформная экссудативная эритема (в т.ч. синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла), буллезная сыпь.

Лабораторные показатели: реже 2 % - гипергликемия, гипогликемия, повышение сывороточной креатинфосфокиназы (КФК), альбуминурия, гематурия, лейкоцитурия

Прочие: реже 2% - увеличение массы тела, гинекомастия, мастодиния, обострение подагры, повышение температуры тела, периферические отеки.
  • ұйқысыздық, бас айналуы, бас ауыруы, астения, дімкәстік, ұйқышылдық, шым-шытырық түс көру, парестезиялар, шеткергі невропатия, амнезия, эмоционалдық тұрақсыздық, атаксия, бет жүйкесінің салдануы, гиперкинездер, бас сақинасы, депрессия, гипестезия, естен тану
  • амблиопия, құлақтағы шу, конъюнктивалар құрғақтығы, аккомодация бұзылуы, көздің тор қабығына қан құйылу, кереңдік, глаукома, паросмия, дәм сезуді жоғалту, дәм сезудің бұзылуы
  • кеуде ауыруы, жүрек қағуы, вазодилатация белгілері, ортостатикалық гипотензия, артериялық қысым жоғарылауы, флебит, аритмия, стенокардия
  • анемия, лимфоаденопатия, тромбоцитопения
  • бронхит, назофарингит, ринит, пневмония, диспноэ, бронхиалдық демікпе асқынуы, мұрыннан қан кету
  • жүрек айнуы, қыжыл, іш қатуы немесе диарея, метеоризм, гастралгия, іштің ауыруы, тәбеттің төмендеуі немесе жоғарылауы, ауыз құрғауы, кекіру, дисфагия, құсу, стоматит, эзофагит, глоссит, ауыз қуысының шырышты қабығының эрозивті-ойық жаралы зақымдануы, гастроэнтерит, гепатит, өт шаншуы, хейлит, 12 елі ішек ойық жарасы, панкреатит, холестатикалық сарғаю, бауыр қызметі бұзылуы, ректальді қан кету, мелена, қызыл иек қанағыштығы, тенезмдер.
  • артрит, аяқ бұлшық еттерінің құрысулары, бурсит, тендосиновит, миозит, миопатия, артралгиялар, сіңір үзілуі, миалгия, бұлшықет әлсіздігі, рабдомиолиз, қисық мойын, мойын ауыруы, арқа ауыруы, кеуде ауыруы, бұлшықет гипертонусы, буын контрактуралары
  • урогенитальді жұқпалар, шеткергі ісінулер, дизурия (оның ішінде поллакиурия, никтурия, несеп ұстамау немесе несеп шығару іркілісі, несепке императивті қысылулар), нефрит, қынаптық қан кету, нефроуролитиаз, метроррагия, эпидидимит, либидо төмендеуі, импотенция, эякуляциялар бұзылуы
  • алопеция, ксеродермия, жоғары тершеңдік, экзема, себорея, экхимоздар, петехиялар
  • тері қышуы, тері бөртпесі, жанаспалы дерматит
Сирек
  • есекжем, ангионевротикалық ісіну, бет ісінуі, фотосенсибилизация, анафилаксия, мультиформалы экссудативті эритема (оның ішінде Стивенс-Джонсон синдромы), уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы), буллезді бөртпе.
Зертханалық көрсеткіштер: сирек 2 % - гипергликемия, гипогликемия, сарысулық креатинфосфокиназа (КФК) жоғарылауы, альбуминурия, гематурия, лейкацитурия

Басқалары: сирек 2% - дене салмағының ұлғаюы, гинекомастия, мастодиния, подагра өршуі
  • дене температурасының жоғарылауы
  • шеткергі ісінулер

Особые указания к применению

Перед началом терапии препаратом Вазатор больному необходимо назначить стандартную гипохолестестериновую диету, которую он должен соблюдать во время всего периода лечения.

Применение ингибиторов ГМГ-КоА-редуктазы для снижения концентрации липидов в крови может приводить к изменению биохимических показателей, отражающих функцию печени. Функцию печени следует контролировать перед началом терапии, через 6 недель, 12 недель после начала приема Вазатора и после каждого повышения дозы, а также периодически, например, каждые 6 месяцев. Повышение активности “печеночных” ферментов в сыворотке крови может наблюдаться в течение терапии Вазатором. Пациенты, у которых отмечается повышение активности ферментов, должны находиться под контролем до возвращения активности ферментов в норму. В том случае, если значения аланинаминотрансферазы (АЛТ) или аспарагинаминотрансферазы (АСТ) более чем в 3 раза превышают уровень верхнего допустимого предела, рекомендуется снизить дозу препарата Вазатор или прекратить лечение.

Вазатор следует применять с осторожностью у больных, злоупотребляющих алкоголем и/или имеющих заболевание печени. Активное заболевание печени или стойкое повышение активности “печеночных” трансфераз неясного генеза служат противопоказаниям к назначению Вазатора.

Лечение Вазатором может вызвать миопатию. Диагноз миопатии (боль и слабость в мышцах в сочетании с повышением активности КФК более чем в 10 раз по сравнению с верхней границей нормы) следует обсуждать у больных с распространенными миалгиями, болезненностью или слабостью мышц и/или выраженным повышением активности КФК. Больных необходимо предупредить о том, что им следует немедленно сообщить врачу о появлении необъяснимых болей или слабости в мышцах, если они сопровождаются недомоганием или лихорадкой.

Терапию Вазатором следует прекратить в случае выраженного повышения активности КФК или при наличии подтвержденной или предполагаемой миопатии. Риск миопатии при лечении другими препаратами этого класса повышался при одновременном применении циклоспорина, фибратов, эритромицина, никотиновой кислоты в липидоснижающих дозах или азольных противогрибковых средств. Многие из этих препаратов ингибируют метаболизм, опосредованный цитохромом Р450 3А4, и/или транспорт лекарственных средств. Аторвастатин биотрансформируется под действием изофермента CYP 3A4.

Назначая Вазатор в комбинации с фибратами, эритромицином, иммуносупрессивными средствами, азольными противогрибковыми средствами или никотиновой кислотой в липидоснижающих дозах, следует тщательно взвесить ожидаемую пользу и риск лечения и регулярно наблюдать больных с целью выявления болей или слабости в мышцах, особенно в течение первых месяцев лечения и в период повышения дозы любого препарата. В подобных ситуациях можно рекомендовать периодическое определение активности КФК, хотя такой контроль не позволяет предотвратить развитие тяжелой миопатии.

При применении Вазатора, как и других средств этого класса, описаны случаи рабдомиолиза с острой почечной недостаточностью, обусловленной миоглобинурией. Терапию препаратом Вазатор следует временно прекратить или полностью отменить при появлении признаков возможной миопатии или наличии фактора риска развития почечной недостаточности на фоне рабдомиолиза (например, тяжелая острая инфекция, артериальная гипотензия, обширное хирургическое вмешательство, травма, тяжелые обменные, эндокринные и электролитные нарушения и неконтролируемые судороги).

Перед началом терапии препаратом Вазатор необходимо попытаться добиться контроля гиперхолестеринемии путем адекватной диетотерапии, повышения физической активности, снижения массы тела у больных с ожирением и лечения других состояний.

Пациентов необходимо предупредить о том, что им следует немедленно обратиться к врачу при появлении необъяснимых болей или слабости в мышцах, особенно если они сопровождаются недомоганием или лихорадкой.

С осторожностью следует применять при злоупотреблении алкоголем, заболеваниях печени в анамнезе, тяжелых нарушениях водно-электролитного баланса, эндокринных и метаболических нарушениях, артериальной гипотензии, тяжелых острых инфекциях (сепсис), неконтролируемой эпилепсии, обширных хирургических вмешательствах, травмах, заболеваниях скелетных мышц.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортом и другими потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и другими потенциально опасными механизмами.
Вазатор препаратымен ем бастар алдында науқасқа стандартты гипохолестеринді емдәм тағайындау керек, ол оны емнің барлық кезеңі бойына сақтауы тиіс.

Қандағы липидтер концентрациясын төмендету үшін ГМГ-КоА-редуктазалар тежегіштерін қолдану бауыр қызметін бейнелейтін биохимиялық көрсеткіштер өзгерісіне алып келуі мүмкін. Бауыр функциясын ем бастар алдында, Вазатор қабылдауды бастағаннан кейін 6 аптадан соң, 12 аптадан соң және дозаны әр жоғарылатқаннан кейін, сондай-ақ кезең-кезеңімен, мысалы, әр 6 ай сайын бақылау керек.

Вазатормен ем барысында қан сарысуындағы «бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы бақылануы мүмкін. Ферменттер белсенділігі жоғарылауы бақыланған емделушілер ферменттер белсенділігі нормаға қайтып түскенше бақылауда болуы тиіс. Аланинаминотрансфераза (АЛТ) немесе аспарагинаминотрансфераза (АСТ) мәні жоғарғы рұқсат етілген шекті деңгейден 3 еседен астам жоғарылаған жағдайда Вазатор препараты дозасын төмендету немесе емді тоқтату ұсынылады. Вазаторды алкогольді шамадан тыс қолданатын және/немесе бауыр ауруы бар емделушілер сақтықпен қолдануы керек. Бауырдың белсенді аурулары немесе генезі түсініксіз «бауыр» трансферазаларының белсенділігі тұрақты жоғарылауы жағдайында Вазатор тағайындауға болмайды.

Вазатормен емдеу миопатия туындатуы мүмкін. Миопатия диагнозын (КФК белсенділігі жоғарылауы норманың жоғарғы шегімен салыстырғанда 10 еседен астам болуымен, бұлшықеттер ауыруы мен ондағы әлсіздік үйлескенде) миалгия таралуы бар, бұлшық еттер ауыруы мен ондағы әлсіздік және/немесе КФК белсенділігі айқын жоғарылауы бар науқастарда қарастыруға болады. Науқастарға бұлшықеттерде түсініксіз ауырулар немесе әлсіздік пайда болғанда, егер олар дімкәстік пен қызбамен қатар жүрсе – бұл туралы дәрігерге дереу мәлімдеу керегін алдын ала ескерту керек.

КФК белсенділігі айқын жоғарылауы немесе нақтыланған немесе жобаланған миопатия жағдайында Вазатормен емді тоқтату керек. Бұл кластың басқа препараттарымен емдегендегі миопатия қаупі бір мезгілде циклоспорин, фибраттар, эритромицин, никотин қышқылын липидтерді төмендететін дозаларда немесе азольді зеңге қарсы дәрілерді қабылдағанда жоғарылады. Бұл препараттардың көбісі Р450 3А4 цитохромы негіз болған метаболизмді және/немесе дәрілік заттар тасымалын тежейді. Аторвастатин CYP 3A4 изоферменті әсерімен биотрансформацияланады.

Вазаторды фибраттармен, эритромицинмен, иммуносупрессивті дәрілермен, азольді зеңге қарсы дәрілермен немесе никотин қышқылымен липидтерді төмендететін дозаларда біріктірілімде тағайындағанда болжамды пайдасы мен ем қаупін мұқият таразылау керек, науқастарда бұлшық еттерде ауыру немесе әлсіздік пайда болуын анықтау мақсатында, әсіресе емнің алғашқы айлары бойына және кез келген препараттың дозасын ұлғайтқан кезде ұдайы бақылау керек. Мұндай жағдайларда КФК белсенділігін ауық-ауық анықтауды ұсынуға болады, бірақ бұндай бақылау ауыр миопатия дамуын болдырмауға мүмкіндік бермейді.

Осы кластың басқа дәрілері сияқты, вазаторды қолданғанда да миоглобинурияға байланысты жедел бүйрек жеткіліксіздігі мен рабдомиолиз жағдайы сипатталады. Вазатор препаратымен емді болуы мүмкін миопатия белгілері пайда болғанда немесе рабдомиолиз аясындағы бүйрек жеткіліксіздігі даму қаупі факторы болғанда (мысалы, ауыр жедел жұқпа, артериялық гипотензия, кең ауқымды хирургиялық араласулар, жарақат, ауыр алмасу, эндокриндік және электролиттік бұзылыстар және бақыланбайтын құрысулар) уақытша тоқтатады немесе толық тоқтату керек.

Вазатор препаратымен ем бастар алдында талапқа сай емдәммен емдеу арқылы, дене белсенділдігін арттыра отырып, семіздік бар науқастарда дене салмағын төмендетумен және басқа да күйлерді емдеумен гиперхолестеринемияны бақылауға қол жеткізуге ұмтылу керек. Емделушілерге бұлшық еттерде түсініксіз ауырулар немесе әлсіздік пайда болғанда, әсіресе олар дімкәстік немесе қызбамен қатар жүрсе – бұл туралы дәрігерге дереу мәлімдеу керегін алдын ала ескерту керек.

Сақтықпен – алкогольді шамадан тыс пайдалануда, сыртартқысында бауыр аурулары болса, су-электролитті теңгерімнің ауыр бұзылуында, эндокринді және метаболикалық бұзылуларда, артериялық гипотензияда, ауыр жедел жұқпаларда (сепсис), бақыланбайтын эпилепсияда, ауқымды хирургиялық араласуларда, жарақатта, қаңқа бұлшық еттері ауыруында –қолдану керек.

Дәрілік заттың көлікті басқару немесе қозғалыстағы механизмдерді жүргізу қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препаратың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлікті және қауіптілігі зор механизмдерді басқару кезінде абай болу керек.

Дозировка и способ применения

Перед назначением препарата Вазатор больному необходимо рекомендовать стандартную гиполипидемическую диету, которую он должен продолжать соблюдать в течение всего периода терапии.

Доза варьируется от 10 до 80 мг 1 раз/сут.

Препарат можно принимать в любое время дня с пищей или независимо от времени приема пищи. Дозу подбирают с учетом исходных уровней холестерина-ЛПНП, цели терапии и индивидуального эффекта. В начале лечения и/или во время повышения дозы аторвастатина необходимо каждые 2-4 недели контролировать концентрации липидов в плазме крови и соответствующим образом корригировать дозу.

Первичная гиперхолестеринемия и смешанная гиперлипидемия, а также тип III и IV по Фредриксону

В большинстве случаев бывает достаточно назначения дозы 10 мг препарата Вазатор 1 раз в сутки. Существенный терапевтический эффект наблюдается через 2 недели и максимальный терапевтический эффект обычно наблюдается уже через 4 недели. При длительном лечении этот эффект сохраняется.

Гомозиготная семейная гиперхолестеринемия

Препарат назначают в дозе 80 мг (4 таблетки по 20 мг) 1 раз в сутки.

Не использовать более 4х таблеток дозировки по 10 мг в сутки.

Применение препарата у больных с почечной недостаточностью и заболеваниями почек не оказывает влияние на уровень аторвастатина в плазме крови или степень снижения содержания холестерина-ЛПНП при его применении, поэтому изменение дозы препарата не требуется.

При печеночной недостаточности дозы необходимо снижать (см. разделы «Противопоказания» и «Особые указания»).

При применении препарата у пожилых пациентов различий в безопасности, эффективности или достижении целей гиполипидемической терапии в сравнении с общей популяцией не отмечалось.
Вазатор препаратын тағайындар алдында науқасқа стандартты гиполипидемиялық емдәм ұсыну қажет, ол оны емнің барлық кезеңі бойына ұстануы тиіс.

Доза тәулігіне 1 рет 10 мг-дан 80 мг-ға дейін ауытқиды.

Препаратты кез келген уақытта тамақпен немесе ас қабылдау уақытына байланыссыз қабылдауға болады. Дозаны холестерин/ТТЛП бастапқы деңгейін, ем мақсатын және жеке әсерін ескере отырып таңдайды. Емнің басында және/немесе аторвастатин дозасын жоғарылату уақытында қан плазмасындағы липидтер концентрациясын әрбір 2-4 аптада бақылау қажет және тиісті түрде дозаны түзету керек.

Біріншілік гиперхолестеринемия және аралас гиперлипидемия, сондай-ақ III және IV типі Фредериксон бойынша

Көптеген жағдайларда Вазатор препаратының 10 мг дозасын тәулігіне 1 рет тағайындау жеткілікті болады. Елеулі емдік әсері 2 аптадан кейін бақыланады және әдетте ең жоғары емдік әсері 4 аптадан кейін байқалады. Ұзақ уақыт емдегенде бұл әсер сақталады.

Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия

Препарат 80 мг дозада тәулігіне 1 рет тағайындайды (4 таблетка 20 мг-дан).

Тәулігіне 10 мг-дан дозаланатын 4 таблеткадан артық пайдаланбау керек. Препаратты бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек аурулары бар науқастарда қолдану немесе оны қолданғандағы ТТЛП холестерині құрамы төмендеуінің дәрежесі қан плазмасындағы аторвастатин деңгейіне әсер етпейді, сондықтан препарат дозасын өзгерту талап етілмейді.

Бауыр жеткіліксіздігі жағдайында дозаны төмендету керек («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Айрықша нұсқаулар» бөлімдерін қараңыз).

Препаратты егде жастағы емделушілерде қолданғанда қауіпсіздігінде, тиімділігінде немесе гиполипидемиялық емнің мақсатына жетуінде жалпы популяциямен салыстырғанда айырмашылықтар байқалған жоқ.

Взаимодействие с лекарствами

Риск миопатии во время лечения другими лекарственными средствами этого класса повышается при одновременном применении циклоспорина, фибратов, эритромицина, противогрибковых средств, относящихся к азолам, и никотиновой кислоты.

При одновременном приеме внутрь аторвастатина и суспензии, содержащей магния и алюминия гидроокиси, снижались концентрации аторвастатина в плазме крови примерно на 35 %, однако степень уменьшения уровня холестерина-ЛПНП при этом не менялась.

При одновременном применении аторвастатин не влияет на фармакокинетику антипирина (феназона), поэтому взаимодействие с другими средствами, метаболизирующимися теми же изоферментами цитохрома не ожидается.

При одновременном применении колестипола концентрации аторвастатина в плазме крови снижались примерно на 25 %. Однако гиполипидемический эффект комбинации аторвастатина и колестипола превосходил таковой каждого препарата по отдельности.

При повторном приеме дигоксина и аторвастатина в дозе 10 мг равновесные концентрации дигоксина в плазме крови не менялись. Однако при применении дигоксина в комбинации с аторвастатином в дозе 80 мг/сут. концентрация дигоксина увеличивалась примерно на 20 %. Больных, получающих дигоксин в сочетании с аторвастатином, следует наблюдать.

При одновременном применении аторвастатина и эритромицина (500 мг 4 раза/сут.) или кларитромицина (500 мг 2 раза/сут.), которые ингибируют цитохром Р450 3А4, наблюдалось повышение концентрации аторвастатина в плазме крови.

При одновременном применении аторвастатина (10 мг 1 раз/сут.) и азитромицина (500 мг 1 раз/сут.) концентрация аторвастатина в плазме крови не менялась.

Аторвастатин не оказывал клинически значимого влияния на концентрацию терфенадина в плазме крови, который метаболизируется, главным образом, цитохромом Р450 3А4; в связи с этим представляется маловероятным, что аторвастатин способен существенно повлиять на фармакокинетические параметры других субстратов цитохрома Р450 3А4.

При одновременном применении аторвастатина и контрацептива для приема внутрь, содержащего норэтиндрон и этинилэстрадиол, наблюдалось значительное повышение AUC норэтиндрона и этинилэстрадиола примерно на 30 % и 20 % соответственно. Этот эффект следует учитывать при выборе перорального контрацептива для женщины, получающей аторвастатин.

Одновременное применение с лекарственными средствами, снижающими концентрацию эндогенных стероидных гормонов (в том числе циметидином, кетоконазолом, спиронолактоном), увеличивает риск снижения эндогенных стероидных горомонов (следует соблюдать осторожность).

При изучении взаимодействия аторвастатина с варфарином и циметидином признаков клинически значимого взаимодействия не обнаружено.

При одновременном применении аторвастатина 80 мг и амлодипина 10 мг фармакокинетика аторвастатина в равновесном состоянии не изменялась.

Не отмечено клинически значимого нежелательного взаимодействия аторвастатина и антигипертензивных средств.

Одновременное применение аторвастатина с ингибиторами протеаз, известными как ингибиторы цитохрома Р450 3А4, сопровождалось увеличением концентрации аторвастатина в плазме крови.

Фармацевтическая несовместимость не известна.
Бұл кластың басқа дәрілік заттарымен ем алу уақытындағы миопатия қаупі циклоспорин, фибраттар, эритромицин, азолдарға қатысты зеңге қарсы дәрілерді және никотин қышқылын бір уақытта қолданғанда жоғарылайды.

Аторвастатин мен құрамында магний және алюминий гидрототығы бар суспензияларды ішке бір уақытта қабылдағанда аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрациясы шамамен 35 % төмендеген, алайда бұл кезде холестерин/ТТЛП деңгейінің төмендеу дәрежесі өзгермеген.

Бір уақытта қолданғанда аторвастатин антипирин (феназон) фармакокинетикасына әсер етпейді, сондықтан сол цитрохом изоферменттерімен метаболизденетін басқа дәрілермен өзара әрекеттесулер күтілмейді.

Колестиполмен бір уақытта қолданғанда аторвастатиннің қан плазмасындағы концентрациясы шамамен 25 % төмендеген. Алайда аторвастатин мен колестипол біріктірілімінің гиполипидемиялық тиімділігі әр препаратты жеке алғандағыдан жоғары болды.

Дигоксин мен аторвастатинді 10 мг дозада қайта қабылдағанда дигоксиннің қан плазмасындағы тепе тең концентрациясы өзгермеді. Алайда дигоксинді аторвастатинмен тәулігіне 80 мг дозада біріктірілімде қолданғанда дигоксин концентрациясы шамамен 20% ұлғайды. Дигоксинді аторвастатинмен үйлестіре қабылдайтын науқастарды бақылаған жөн.

Аторвастатин мен эритромицинді (500 мг тәулігіне 4 рет) немесе Р450 3А4 цитохромын тежейтін кларитромицинді (500 мг тәулігіне 2 рет) бір уақытта қолданғанда қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы жоғарылауы бақыланған.

Аторвастатинді (10 мг тәулігіне 1 рет) және азитромицинмен (500 мг тәулігіне 1 рет) бір уақытта қолдануда қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы өзгермеді.

Аторвастатин қан плазмасындағы негізінен Р450 3А4 цитохромымен метаболизденетін терфенадин концентрациясына клиникалық елеулі әсер етпеді; сондықтан Р450 3А4 цитохромы басқа субстраттарының фармакокинетикалық параметрлеріне елеулі әсер етуінің ықтималдығы аз болып көрінеді.

Аторвастатинмен құрамында норэтиндрон және этинилэстрадиол бар ішке қабылдауға арналған контрацептивтерді бір уақытта қолдануда норэтиндрон мен этинилэстрадиолдың AUC елеулі жоғарылауы бақыланды, сәйкесінше шамамен 30 % және 20 %-ға. Бұл әсерді аторвастатин қабылдайтын әйелдер үшін пероральді контрацептивтер таңдауда ескеру керек.

Эндогенді стероидты гормондар концентрациясын төмендететін дәрілік заттармен бір уақытта қолдануда (оның ішінде циметидинмен, кетоконазолмен, спиронолактонмен), эндогенді стероидты гормондар төмендеу қаупін ұлғайтады (сақтық жасау керек).

Аторвастатиннің варфаринмен және циметидинмен өзара әрекеттесулерін зерттегенде клиникалық елеулі өзара әрекеттесу белгілері анықталмады.

80 мг аторвастатин мен 10 мг амлодипинді бір уақытта қолдануда аторвастатиннің фармакокинетикасы тепе тең күйде өзгермеген.

Аторвастатин мен антигипертензивті дәрілердің клиникалық елеулі жағымсыз өзара әрекеттесулері анықталмаған.

Аторвастатинді Р450 3А4 цитохромы тежегіштері ретінде белгілі протеаза тежегіштерімен бір уақытта қолдану қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы ұлғаюымен қатар жүрді.

Фармацевтикалық үйлесімсіздігі белгісіз.

Передозировка вазатором в таблетках

Симптомы: усиление побочных действий.

Лечение: специфического антидота нет, проводится симптоматическая терапия. Гемодиализ неэффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлердің күшеюі.

Емі: арнайы у қайтарғысы жоқ, симптоматикалық ем жүргізіледі. Гемодиализ тиімсіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Абсорбция - высокая. Максимальная концентрация (Cmax) в плазме крови достигается через 1-2 ч, Cmax у женщин выше на 20 %, площадь под кривой “концентрация-время” (AUC) - ниже на 10 %; Cmax у больных алкогольным циррозом печени в 16 раз, AUC - в 11 раз выше нормы.

Прием пищи несколько снижает скорость и длительность абсорбции препарата (на 25 % и 9 % соответственно), однако снижение холестерина ЛПНП сходно с таковым при применении аторвастатина без пищи. Концентрация аторвастатина при применении в вечернее время ниже, чем в утреннее (приблизительно на 30 %). Выявлена линейная зависимость между степенью всасывания и дозой препарата.

Биодоступность – 12 %, системная биодоступность ингибирующей активности в отношении ГМГ-КоА-редуктазы – 30 %. Низкая системная биодоступность обусловлена пресистемным метаболизмом в слизистой оболочке желудочно-кишечного тракта и при “первом прохождении” через печень.

Выводится через кишечник с желчью после печеночного и/или внепеченочного метаболизма (не подвергается выраженной кишечно-печеночной рециркуляции).

Период полувыведения - 14 час. Ингибирующая активность в отношении ГМГ-КоА-редуктазы сохраняется около 20-30 ч благодаря наличию активных метаболитов. Менее 2 % от принятой внутрь дозы препарата определяется в моче. Не выводится в ходе гемодиализа.
Сіңуі - жоғары. Қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясына (Cmax) 1-2 сағаттан кейін жетеді, әйелдерде Cmax 20 % жоғары, концентрация-уақыт қисығы астындағы ауданы (AUC) - 10 % төмен; бауырдың алкогольдік циррозымен науқастарда Cmax 16 есеге, AUC - 11 есе нормадан жоғары.

Тамақ ішу препарат сіңуінің жылдамдығы мен ұзақтығын біршама төмендетеді (25 % және 9 % тиісінше), алайда ТТЛП холестерин төмендеуі аторвастатинді тамақсыз қабылдағандағыға ұқсас. Аторвастатинді кешкі уақытта қабылдағандағы концентрациясы таңертең қабылдағанға қарағанда (шамамен 30 %) төменірек. Сіңу дәрежесі мен препарат дозасының арасында дозаға байланысты тәуелділік анықталды.

Биожетімділігі – 12 %, HMG-КоА редуктазаға қатысты тежегіш белсенділігінің жүйелік биожетімділігі – 30 %. Төмен жүйелік биожетімділігі асқазан-ішек жолы шырышты қабығының және бауыр арқылы «бірінші өтудегі» жүйе алды метаболизміне байланысты.

Бауырлық және/немесе бауырдан тыс метаболизмнен кейін өтпен ішек арқылы шығарылады (айқын ішек-бауыр қайта айналымына ұшырамайды).

Жартылай шығарылу кезеңі - 14 сағат. Белсенді метаболиттер болуына байланысты HMG-КоА редуктазаға қатысты тежейтін белсенділігі шамамен 20-30 сағат сақталады. Препараттың ішке қабылданған дозасының 2 % азырағы несепте анықталады. Гемодиализ барысында шығарылмайды.

Фармакодинамика

Гиполипидемическое средство из группы статинов. Селективный конкурентный ингибитор ГМГ-КоА-редуктазы - фермента, превращающего 3-гидрокси-3-метилглутарил коэнзим А в мевалоновую кислоту, являющуюся предшественником стеролов, включая холестерин. Триглицериды (ТГ) и холестерин в печени включаются в состав липопротеинов очень низкой плотности (ЛПОНП), поступают в плазму крови и транспортируются в периферические ткани.

Липопротеины низкой плотности (ЛПНП) образуются из ЛПОНП в ходе взаимодействия с рецепторами ЛПНП. Аторвастатин снижает концентрации холестерина и липопротеинов в плазме крови, ингибируя ГМГ-КоА-редуктазу, синтез холестерина в печени и увеличение числа “печеночных” рецепторов ЛПНП на поверхности клеток, что приводит к усилению захвата и катаболизма ЛПНП. Снижает образование ЛПНП, вызывает выраженное и стойкое повышение активности ЛПНП-рецепторов. Снижает концентрацию ЛПНП у больных с гомозиготной семейной гиперхолестеринемией, которая обычно не поддается терапии гиполипидемическими средствами.

Снижает концентрацию общего холестерина на 30-46 %, ЛПНП - на 41-61 %, аполипопротеина В - на 34-50 % и ТГ - на 14-33 %; вызывает повышение концентрации холестерина-ЛПВП (липопротеинов высокой плотности) и аполипопротеина А. Дозозависимо снижает уровень ЛПНП у больных с гомозиготной наследственной гиперхолестеринемией, резистентной к терапии другими гиполипидемическими средствами.
Статиндер тобындағы гиполипидемиялық дәрі. HMG-КоА редуктазалар – ферментінің селективті бәсекелес тежегіші, 3-гидрокси-3-метилглутарил А коэнзимді холестеринді қоса алғандағы стеролдар ізашары болып табылатын мевалонды қышқылға айналдырады. Триглицеридтер (ТГ) және холестерин бауырда тығыздығы өте төмен липопротеиндер (ТӨТЛП) құрамына кіреді, қан плазмасына түседі және шеткергі тіндерге тасымалданады. Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) ТӨТЛП-ден ТТЛП рецепторларымен өзара әрекеттесу барысында түзіледі.

Аторвастатин бауырда HMG-КоА редуктазасын, холестерин синтезін және жасуша бетіндегі ТТЛП «бауырлық» рецепторлар саны ұлғаюын тежей отырып, қан плазмасындағы холестерин мен липопротеиндердің концентрациясын төмендетеді, бұл ТТЛП қармауы мен катаболизмінің күшеюіне алып келеді. ТТЛП түзілуін төмендетеді, ТТЛП-рецепторлары белсенділігінің айқын және тұрақты жоғарылауын туындатады. Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар науқастарда әдетте гиполипидемиялық дәрілермен еммен емделмейтін ТТЛП концентрациясын төмендетеді. Жалпы холестерин концентрациясын 30-46 %, ТТЛП - 41-61 %, аполипопротеин В - 34-50 % және ТГ - 14-33 % төмендетеді; холестерин-ТЖЛП (тығыздығы жоғары липопротеиндер) және аполипопротеин А концентрациясы жоғарылауын туындатады. Гомозиготалы тұқым қуалайтын гиперхолестеринемиясы бар, басқа гиполипидемиялық дәрілермен емге резистентті науқастарда ТТЛП деңгейін дозаға тәуелді төмендетеді.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из фольги алюминиевой или фольги алюминиевой и пленки поливинилхлоридной. По 1 или 3 контурных упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную. По 14 таблеток помещают в контурную ячейковую упаковку из фольги алюминиевой или фольги алюминиевой и пленки поливинилхлоридной. По 1 или 2 контурных упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную.
Алюминий фольгадан немесе алюминий фольгадан және поливинилхлоридті үлбірден жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға 10 таблеткадан салынған. 1 немесе 3 пішінді қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған. Алюминий фольгадан немесе алюминий фольгадан және поливинилхлоридті үлбірден жасалған пішінді ұяшықты қаптамаға 14 таблеткадан салынған. 1 немесе 2 пішінді қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.